acv

Het nieuwe jaar begint zoals zovele onderwijsjaren eindigen. Met rapporten, cijfers en analyses. Met aangescherpte kaders, nieuwe kerndoelen en opnieuw geformuleerde adviezen over wat het onderwijs zou moeten zijn. De richting wordt weer vastgesteld — meestal ver boven de klaslokalen waar onderwijs daadwerkelijk plaatsvindt. En ondertussen staat daar de leraar. In de klas. Tussen echte leerlingen, met echte vragen en echte onzekerheden. Leraren die zich proberen te verhouden

In campagnetijd gaat het vaak over stemmen winnen. Over zichtbaarheid, overtuigingskracht en scherpe standpunten. Maar wie het democratisch gesprek serieus neemt, weet dat echt leren kiezen veel eerder begint. Niet bij verkiezingsposters of debatten op televisie, maar in klaslokalen. In gesprekken die kinderen en jongeren voeren over wat zij belangrijk vinden. In de ruimte die zij krijgen om hun eigen perspectief te ontdekken en dat van een ander te leren verstaan. Onderwijs

‘Het fundament van burgerschapsvorming moet vroeger en steviger worden gelegd’, kopte de de Volkskrant 29 oktober 2025. In het artikel kwam een docent maatschappijleer aan het woord die scherp verwoordde wat veel onderwijsprofessionals dagelijks ervaren: jongeren maken te laat en te weinig kennis met de democratische spelregels. Dat maakt hen kwetsbaar in een tijd waarin algoritmes bepalen wat zichtbaar is en waarin de simpelste boodschap vaak de meeste aandacht krijgt. De op

De geboorte van algemene culturele vorming. De kiem van ACV en cultuureducatie als vergeten fundament