Pien beweegt zich tussen curriculumontwikkeling, onderwijspraktijk en onderzoek. Vanuit haar achtergrond als beeldend docent ontwikkelde zij de visie Algemene Culturele Vorming (ACV) voor het primair onderwijs en de onderbouw van het voortgezet onderwijs. Daarin brengt zij onder meer cultuureducatie, (wereld)burgerschap, cultureel erfgoed en filosofie samen. Leerlingen onderzoeken vanuit verschillende perspectieven hoe zij zich verhouden tot zichzelf, anderen en de wereld om hen heen. Pien houdt zich daarbij bezig met wat leerlingen wordt aangeboden, maar ook met de vragen die de inhoud bij hen oproept en de ruimte die zij nodig hebben om een eigen perspectief te vormen.

​

Voor Pien voeden het ontwerpen van onderwijs en het onderzoeken ervan elkaar. Vragen die in de praktijk ontstaan, neemt zij mee in haar onderzoek; inzichten uit gesprekken, literatuur en onderwijspraktijken brengen haar vervolgens opnieuw bij de keuzes die je als onderwijzer maakt. In haar schrijven zoekt zij naar taal voor hoe leerlingen -en onderwijzers- zich vormen, ook waar dat in curricula en leerdoelen niet altijd zichtbaar wordt of te beschrijven is. Welke voorwaarden zijn nodig om ruimte te geven aan het vormen van perspectieven, betekenisgeving, bestaanszekerheid en relationeel handelingsvermogen? Welke voorwaardes kan je binnen het onderwijs scheppen en welke niet? En hoe blijf je aandacht houden voor de betekenis die leerlingen en studenten zelf geven aan wat zij leren en ervaren?